Dat zien we later wel, zegt mijn vriendin. We hebben het over de muur in de woonkamer die geschilderd moet worden. Wit, beige of grijs, dat zijn de opties.

Ik vind later een nikswoord, het is te vaag. Hoeveel later hebben we nog om te zien of de muur wit, beige of grijs moet worden. Als het even tegenzit is er geen later en valt er niks meer te schilderen. Later camoufleert besluiteloosheid. Ze had ook kunnen zeggen: ‘Over een uur laat ik je weten of de muur wit, grijs of beige wordt, of over veertien dagen, bij volle maan of nog liever: met Sint Juttemis.

Ze noemt datum noch tijd, de kleur van de muur blijft onbepaald. Het woord later moet verboden worden. Alleen wie er ‘als ik oud ben’ aan kan plakken, mag het nog gebruiken.