‘Schat Waar liggen de eierlepeltjes?’

‘In de la.’

‘Welke la?’

‘De rechter la.’

‘Er is geen rechter la.’

‘Dan in de linker, lieverd.’

‘Er is ook geen linker, er is helemaal geen la.’

‘Nou dan zijn er ook geen eierlepeltjes.’

Alles is anders. Rustgevende gewoontes zijn weggevallen. Niets is vanzelfsprekend. Leven in Oostende is zoeken, nog meer dan thuis.