Voorangst werkt ongeveer hetzelfde als voorspel, maar dan als vervelende variant. Je verheugt je niet op het aangename dat nog moet komen, maar vreest het onaangename dat je wacht. In tijden van Corona hakt dat er stevig in.

Angst is altijd sterker dan genot. Vergelijk maar eens het geluk van een kat die een muis heeft gevangen en zich verheugt op een smakelijk hapje met de doodsangst van die muis die weet welk lot hem te wachten staat. Dit terzijde.

Voorangst heeft ook alles van een Pavlov-reactie in zich. Je staat op, neemt je ontbijtje, maakt wat plannen voor de dag, alles lijkt koek en ei en dan hoor je op de radio dat ze onverwachts weer bij elkaar komen! Dan weet je: foute boel. Natuurlijk, je zag het aankomen. De besmettingen liepen op, het beddentekort liep op en Van Dissel oogde ook al niet fris, maar tegen beter weten in hoopte je dat alleen jij dat zag. Helaas, ze komen echt bij elkaar en de voorangst begint. Transpiratie op het voorhoofd, trillende handen en wegdraaiende ogen. Kan uren aanhouden. Bij mij duurt het meestal tot de persconferentie om 19.00 uur:

‘Beste mensen, het gaat niet goed in ons land. De situatie vraagt om een stevige aanpak. Vanaf vannacht 0.00 uur gaan we dan ook in volledige lockdown. We kunnen niet anders. ‘

Opgelucht haal je adem, was dit alles, heb ik me hier druk om gemaakt? Typisch de reactie bij voorangst.